“Japończycy zachowują się wobec obcych zupełnie inaczej niż wobec siebie. Za granicą robią rzeczy, których nigdy nie dopuściliby się w domu. Wynika to ze sztywnego rozróżnienia między tym, co jest uchi (będącym wewnątrz) a tym, co jest soto (będącym na zewnątrz). [...]
Japonia jest uchi, reszta świata – nie, więc za granicą zachowanie Japończyka może się diametralnie zmienić. W kraju i tak nikt się o tym nie dowie. “Wstydu z podróży nie przywozi się do domu”, jak usłużnie wyjaśnia przysłowie.”
Sahoko Kaji, Noriko Hama, Jonathan Rice, “Poradnik ksenofoba. Japończycy”
Hmm … czyli to by wyjaśniało dlaczego za granicą biegają jak wariaci i robią zdjęcia małymi aparacikami wszystkiemu … hmm ostatnio widziałam jak Japończyk kręcił kamerą swoje stopy w drodze do autobusu ze stacji benzynowej a to był niezły kawałek i wszyscy się na niego gapili.
Super blog, świetna sprawa, można się wiele dowiedzieć :)
pozdrawiam
Japończycy są specyficznym narodem, nigdy nie wiadomo, co odbierają na serio, a kiedy tylko się droczą. Miałam paru znajomych z Tokio; dziś wiem, że wbrew ich krzykliwemu sposobowi życia, modzie, muzyce etc etc, należy im się wielki szacunek, respekt… w końcu to naród Samurajów, Harakiri, żywych bomb i honoru, o którym tu na Zachodzie mało kto dziś jeszcze pamięta.
Pozdrawiam serdecznie :)